กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สะใจยิ่งนัก!
เสิ่นเยี่ยนฉือตบขอบตั่งนอนพลางหัวเราะเสียงดังลั่น “นี่ถึงจะเป็นคนที่ข้าต้องตา บุญคุณความแค้นแยกแยะชัดเจน ลงมือเฉียบขาดเด็ดเดี่ยว ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย หอเงาเร้นบังอาจบุกมาหาเรื่องนางถึงเรือน หากไม่กำจัดพวกมันให้สิ้นซาก ยังจะต้องรอให้พวกมันฟื้นตัวกลับมาล้างแค้นอีกหรือไร”
เว่ยชีฟังจนยืนอึ้ง ในใจลอบพึมพำ ปกติแล้วเจ้านายเกลียดสตรีแปดเปื้อนคาวโลหิตที่สุด บัดนี้คุณหนูลู่กำจัดนักฆ่าไปไม่กี่คน กลับกลายเป็นข้อดีอันยิ่งใหญ่เสียอย่างนั้น
เสิ่นเยี่ยนฉือหัวเราะจนพอใจแล้วจึงสังเกตเห็นว่าในมือเขายังถือสิ่งของอยู่ “นี่คืออะไรกัน เอามาจากที่ใด”