ตอนที่ 312 พานพบคนคุ้นเคยที่หัวสะพาน

ทุกคนเดินพลางพูดคุยหัวเราะพลาง พอเงยหน้าขึ้นมาก็ถึงสะพานหมอบคลื่นแล้ว บนสะพานผู้คนสัญจรขวักไขว่ คึกคักยิ่งนัก

ริมราวสะพานแขวนโคมแพรชาดไว้เป็นแถว แสงโคมสาดส่องลงสู่ลำน้ำ ผืนน้ำแผ่ประกายสีแดงเข้มสว่างเรืองรอง ดุจแพรแดงยับย่นผืนหนึ่งลอยอยู่เหนือน้ำ

หัวสะพานตั้งแผ่นศิลาเขียวไว้แผ่นหนึ่ง สลักอักษรสามคำว่า “สะพานหมอบคลื่น” ลายเส้นอักษรแฝงพลังหนักแน่น ทว่าขอบมุมถูกกาลเวลากัดกร่อนจนสึกมนไปนานแล้ว