กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้หลินเฉิงอวี่สวมเสื้อตัวยาวสีครามหิน มือควงพัดพับกระดูกหยกเล่มนั้นไปมา หากเป็นยามปกติ นี่คือท่วงท่าตามแบบฉบับของคุณชายภายในเมืองหลวง ทว่าเวลานี้ เขากลับดูใจลอยอยู่บ้าง เมื่อเขามองเห็นเงาร่างสองสายอยู่ไม่ไกล คิ้วพลันขมวดมุ่นแล้วจึงคลายออก
บุรุษผู้นั้นย่อมเป็นเสิ่นเยี่ยนฉือ ท่านซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน คุณชายเสเพลผู้รักอิสระที่มีชื่อเสียงภายในเมืองหลวง หลินเฉิงอวี่รู้สึกอึดอัดคับข้องใจโดยบอกสาเหตุไม่ได้ เขาดึงสายตากลับ หมุนกายเดินไปทางมุมถนนอีกฝั่ง
เสิ่นเยี่ยนฉือรับรู้ได้ว่ามีผู้มองมา เพียงแต่กวาดสายตาเห็นชายเสื้อสีครามหินเลือนหายไปตรงปากตรอก เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เดินตามลู่ถงก้าวเข้าสู่ประตูพิธีของจวนโหวอันหย่วน