ตอนที่ 303 จดหมายลับโยงพรรคเยี่ยน

จูโส่วจิ้งหมอบคว่ำอยู่บนแผ่นอิฐทองเคลือบ แผ่นหลังสั่นเทาไม่หยุด ในหัวสับสนวุ่นวายดั่งฝูงผึ้งแตกรัง

ในหัวของเขาเหลือเพียงความคิดเดียว ความผิดนี้ไม่อาจแบกรับไว้เด็ดขาด

เขาออกแรงเต็มเหนี่ยวโขกหน้าผากลงกับแผ่นอิฐ โลหิตไหลรินลงมาตามหางคิ้ว เสียงแหบแห้งจนแทบเปล่งไม่ออก “ฝ่าบาท กระหม่อมรู้ผิดแล้ว กระหม่อมตาบอดมองคนผิดไป มิได้มีเจตนาลำเอียงปกป้องราชทูตแคว้นศักดินาเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

ศักดิ์ศรีหน้าตาของขุนนางถูกเขาทิ้งขว้างไปจนหมดสิ้น