กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้ลู่จือฮุ่ยสวมเสื้อผ่าหน้าคู่ตัวยาวสีแอปริคอตอ่อน จอนผมหวีแนบเรียบร้อย ทว่าความกระสับกระส่ายบนใบหน้านั้นกลับไม่อาจซ่อนไว้ได้เลย นางเพิ่งก้าวเข้าประตูเรือนมาก็ย่อกายคารวะ พลางเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “พี่สาวใหญ่”
ลู่ถงช้อนสายตากวาดมองไป ใบหน้าของลู่จือฮุ่ยซีดเผือดไร้สีเลือด ใต้ตามีรอยคล้ำจาง ๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน “นั่งสิ” ลู่ถงเชิดคางชี้ไปทางเก้าอี้พนักโค้งฝั่งตรงข้าม “มาหาข้ามีเรื่องอันใดรึ”