ตอนที่ 281 รับเป็นญาติหน้าโถง

ลู่จิ่งเหิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อ ใบหน้าบึ้งตึงจนแทบจะมีน้ำหยดออกมาได้ ถูกบ่าวไพร่เข็นเข้ามาในโถงหรงอาน

สภาพของเขาในยามนี้ อเนจอนาถถึงขีดสุดอย่างแท้จริง

แขนทั้งสองข้างพันผ้าพันแผลหนาเตอะ ดามด้วยแผ่นไม้แข็งแล้วใช้แถบผ้าคล้องแขวนไว้ที่หน้าอก ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่ครึ่งชุ่น

ขาทั้งสองข้างล้วนผูกเฝือกไม้ วางพาดอยู่บนที่พักเท้าของเก้าอี้ล้อ เท้าข้างหนึ่งยังคงสวมรองเท้า ส่วนอีกข้างที่เหลือนั้นเปลือยเปล่า

ข้อเท้าของเท้าข้างนั้นบวมเป่งขึ้นมาสูง โผล่พ้นออกมาด้านนอกจนเห็นเป็นมันวาวเตะตา