กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สกุลอวิ๋นดึงข้อมือของนางไว้ หว่างคิ้วและแววตาเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ “เหตุใดจึงจะไปเสียแล้วล่ะ ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งพักได้ไม่กี่วัน ข้ายังไม่ทันได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านให้เต็มที่เลย”
ลู่ถงโค้งตาแย้มยิ้ม “รบกวนมานานเกินไปแล้วเจ้าค่ะ เห็นอยู่รอมร่อว่าจะเข้าเดือนเจ็ด ในจวนมีเรื่องจิปาถะกองพะเนิน ต้องเตรียมการล่วงหน้า รอวันหน้าว่างเมื่อใด ข้าจะมาเยี่ยมท่านโดยเฉพาะเจ้าค่ะ”