กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮูหยิน ตอนนี้เยี่ยนจางถูกขังรับโทษทรมานอยู่ในคุกหลวง ฮูหยินท่านจะทนนิ่งดูดายได้อย่างไรเจ้าคะ ท่านกั๋วกงรับพระราชโองการไปเป็นผู้กำกับการบูรณะสุสานจักรพรรดิ เรื่องราวในจวนเดิมทีก็สมควรให้ท่านเป็นผู้ตัดสินใจ ขอฮูหยินได้โปรดเมตตา ยื่นมือเข้าช่วยเยี่ยนจางด้วยเถิดเจ้าค่ะ!”
อนุเว่ยเพิ่งจะก้าวข้ามธรณีประตูก็แผดเสียงร่ำไห้ ท่าทางหยิ่งยโสโอหังในวันวานไม่หลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย
ขาทั้งสองข้างของนางพลันอ่อนเปลี้ย คุกเข่าล้มลงกับพื้นเสียงดัง “ตุบ” น้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มดวงหน้า