ตอนที่ 241 ระลอกคลื่นก่อตัวเงียบๆ

ในเรือนฟังไผ่ ลู่ถงฟังรายงานจากสืออันจบ ก็อดมิได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก “เขาช่างประจวบเหมาะเสียจริง”

นางส่ายหน้าอย่างจนใจ ทว่าหางตากลับเจือไออุ่นจาง ๆ โดยที่แม้แต่ตนเองก็ยังมิทันรู้ตัว

“คุณหนู ซื่อจื่อเสิ่นช่างเป็นห่วงเป็นใยท่านจริง ๆ เจ้าค่ะ” หว่านชุ่ยขยับเข้ามาเย้าแหย่อยู่ข้างกาย ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้มซุกซน

ลู่ถงมิได้ต่อคำ นางนั่งลงข้างโต๊ะตามเดิมแล้วรื้อค้นถุงยันต์ ท่วงท่าเชื่องช้ากว่ายามปกติไปกึ่งจังหวะ เห็นได้ชัดว่าจิตใจลอยล่องไปบ้าง

แดดภายนอกเจิดจ้าเสียจนชวนให้ตาลาย สภาพอากาศร้อนอบอ้าวยิ่งนัก