กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจ้าหน้าที่ดูแลหอพักเคาะประตูร้องเรียกอยู่ด้านนอก “คุณชายสองลู่ มีแขกมาหาท่าน”
แผ่นหลังของลู่จิ่งเฉินพลันเกร็งแน่น คิ้วขมวดมุ่นจนแทบจะหนีบยุงตายได้ น้ำเสียงห้วนจัด “ไม่พบ ใครมาก็ไม่พบทั้งนั้น”
ยามนี้ใบหน้าของเขาบวมเป่งราวกับหมั่นโถวแป้งหมัก ไม่อยากพบหน้าคนแปลกหน้าแม้แต่น้อย
ไหนเลยจะรู้ว่าพอเขาสิ้นเสียง เจ้าหน้าที่ดูแลหอพักก็เอ่ยต่ออีกประโยค “คุณชาย ผู้ที่มาเป็นภรรยาน้อย บอกว่าเป็นคนในตระกูลของท่าน”
ลู่จิ่งเฉินชะงักงัน ในใจนึกข้องใจขึ้นมาทันที