กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าจะเข้าเฝ้าฝ่าบาท! ขอฝ่าบาททรงให้ความเป็นธรรมแก่ข้า!” เว่ยเจาถูกกดแนบสนิทอยู่บนพื้นห้องสอบสวน สองตาแดงก่ำราวกับมีไฟลุก คอแหบแห้งจนเสียงแตก “เสิ่นเยี่ยนฉือไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย ล้วนแสร้งทำทั้งสิ้น! ฝ่าบาททรงถูกเขาหลอกลวงจนสิ้นแล้ว!”
เขาจะกลืนโทสะนี้ลงคอได้อย่างไร ด้วยสถานะคุณชายสามแห่งจวนโหวหย่งชาง ทั้งยังเป็นหลานชายแท้ ๆ ของฮองเฮาเยี่ยน โตมาจนป่านนี้ยังไม่เคยมีผู้ใดกล้าเหยียบย่ำหน้าตาเขาเช่นนี้
สีหน้าของหลี่ฝูอันพลันบึ้งตึงลงทันใด จ้องมองเว่ยเจาที่อยู่บนพื้น “บาดแผลบนร่างซื่อจื่อเสิ่นนั้นเป็นแพทย์หลวงแห่งสำนักแพทย์หลวงตรวจจับชีพจรด้วยตนเอง ยังจะมีเท็จได้อีกหรือ”