กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝ่าบาท ท่านทรงตอบรับแล้วหรือ”
ดวงตาของเสิ่นเยี่ยนฉือพลันเป็นประกายสว่างวาบ ไม่รอให้จักรพรรดิจิ่งเหอเอ่ยปากก็ชิงพูดขึ้นก่อน “ท่านพ่อของข้าไม่มีความสามารถยิ่งใหญ่อะไร อย่าได้มอบหมายงานสำคัญให้เขาเลย ตอนนี้กรมช่างหลวงกำลังซ่อมสร้างสุสานจักรพรรดิ ส่งเขาไปช่วยเพิ่มจำนวนคนแถวนั้นก็พอ ให้ทำงานอะไรก็ได้ตามสบาย อย่างไรก็ดีกว่าอุดอู้อยู่บ้านเดินเตร่ไปวัน ๆ”
เขาดีดลูกคิดในใจดังเป๊าะแป๊ะ ส่งท่านพ่อไปสุสานจักรพรรดิ เมื่อขาดที่พึ่งอย่างจวนกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดิน อนุเว่ยย่อมไม่มีทางก่อคลื่นลมใด ๆ ได้อย่างเด็ดขาด
จักรพรรดิจิ่งเหอถูกเขาดักคอจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “เรื่องนี้เรายังต้องพิจารณาดูอีกที”