ตอนที่ 180 กักขังในเรือน

เสิ่นเยี่ยนจางใจกระตุกวูบ เพิ่งจะเขย่งเท้าคิดจะเผ่นหนี ก็ถูกเสิ่นเยี่ยนฉือคว้าแขนไว้หมับ “พี่ใหญ่รีบร้อนจะไปที่ใดกัน พวกเราสองพี่น้องไม่พบหน้ากันตั้งหลายวัน ไม่นึกถึงเยื่อใยแม้สักครึ่งส่วนเลยหรือ”

สิ้นเสียงลง ลมสายหนึ่งที่คมกริบก็เฉียดผ่านข้างหูเขาไป เงาตะเกียงวูบวาบด้วยแสงเย็นเยียบละเอียดเป็นประกาย เสิ่นเยี่ยนจางดวงจิตแทบหลุดลอย รีบหดคอก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็ว

ได้ยินเพียงเสียง “ฉับ” ดังแผ่วเบา หนังศีรษะพลันเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรง ผ้าและที่รัดผมทั้งหมดถูกฟันขาดสะบั้น เส้นผมแผ่สยายลงมา ดูซอมซ่อยับเยินทั้งยังน่าตระหนกยิ่งนัก

“เยี่ยนจาง!” อนุเว่ยหวีดร้องพลางพุ่งเข้าไปประคองเขา