ตอนที่ 178 ดวงจิตเร่ร่อน

“เจ้าจำคำพูดของข้าไว้ให้มั่น รอผ่านไปอีกสักระยะ พี่สะใภ้ย่อมคิดตกได้เอง” ลู่ถงน้ำเสียงราบเรียบ ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดอีก

นางหวนนึกถึงเดือนหกในชาติก่อน คุณหนูฮุ่ยในจวนจู่ ๆ ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

คนในบ้านออกตามหาอยู่นานกว่าครึ่งปี ถึงตามหาตัวพบที่หมู่บ้านห่างไกลนอกเมือง เด็กน้อยตกใจกลัวจนเสียขวัญไปนานแล้ว เติบโตจนอายุ 4-5 ขวบก็ยังไม่อาจเอ่ยปากพูดได้

ชาวนาที่รับเลี้ยงถูมือไปมาพลางเอ่ย “เด็กคนนี้มีคนเอามาทิ้งไว้ที่หัวหมู่บ้าน ตอนที่พวกเราเก็บได้ก็เป็นเช่นนี้แล้ว คิดเพียงว่าเป็นโรคโง่งมแต่กำเนิด”