กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในโถงกลางเรือนพำนักเหมันต์ ฮูหยินเจียหนิงกุมมือลู่ถงไว้ พลางกวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าเกือบหนึ่งเค่อ ปากก็เอ่ยถามไม่หยุด “ระหว่างทางกินอิ่มดีหรือไม่ นอนพักหนาวหรือไม่ แล้วแต่ละวันนอนหลับพอหรือเปล่า”
ตลอดครึ่งค่อนเดือนมานี้ หัวใจของนางไม่เคยสงบลงได้เลย ทั้งกลัวว่าลู่ถงจะตกระกำลำบากอยู่ข้างนอก ทั้งกลัวว่าโรคระบาดที่อวิ๋นซีครั้งนั้นจะมาติดตัวนางเข้า