ตอนที่ 164 แค้นเก่าแค้นใหม่

หัวเข่าของเจียงจี้กระแทกลงบนแผ่นอิฐของโถง เสียงทึบหนักดั่งระฆังเตือนภัย มุมปากของฮองเฮาเยี่ยนยังคงแต้มรอยยิ้ม ยังไม่ทันได้เก็บรั้ง ก็เอ่ยปากแทนเขาก่อนว่า “เกิดเรื่องแล้วสินะ”

นิ้วมือของนางกำลูกประคำไม้จันทน์แดงแน่น สายประคำกดลึกเข้าไปในเนื้อ “พูดมาเถิด สถานีพักม้าน้ำใสเป็นอย่างไรบ้าง”

“เหนียงเหนียง คนของพวกเรา... สิ้นชีพหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หน้าผากของเจียงจี้แทบแนบติดพื้น ลำคอแห้งผากจนตีบตัน “เจิ้งขุยนำคนกว่า 120 คนไปดักล้อมสถานีพักม้า ทว่ากลับไม่มีแม้แต่ครึ่งคนหนีรอดกลับมาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ”