กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเยี่ยนฉือกดด้ามกระบี่คมเหมันต์แน่น เพิ่งจะก้าวไปข้างหน้า คนฝั่งตรงข้ามก็พลิกกายลงจากหลังม้าอย่างคล่องแคล่วแต่แรกแล้ว
“น้องสาวใหญ่!”
ลู่ถงเลิกม่านรถมองออกไปข้างนอก ครั้นเห็นผู้มาก็ชะงักงันไปพักใหญ่ ผู้ที่มากลับเป็นลู่จิ่งเยวี่ย
เขาไม่ได้พาผู้ติดตามมาแม้แต่คนเดียว รี่รุดมาด้วยสภาพมอมแมม เบ้าตาคล้ำเขียว ริมฝีปากแห้งผากจนลอกเป็นขุย ชายเสื้อเต็มไปด้วยฝุ่นผง
สัตว์ขี่หอบหายใจราวกับกล่องลมชำรุด สี่กีบเท้าพอกด้วยโคลนหนาเตอะ อย่างน้อยก็วิ่งมาไม่ต่ำกว่าห้าหกร้อยลี้