กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ถงหยุดฝีเท้า ชำเลืองสายตามองคนสองคนที่ยืนอยู่ใต้ระเบียง “เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นหรือ?”
เสิ่นเยี่ยนฉือเงยหน้าเห็นนางเดินมา แนวไหล่ที่เกร็งแน่นผ่อนคลายลงครึ่งส่วน ทว่าสีหน้ายังคงเคร่งขรึมยิ่งนัก “เข้าห้องค่อยว่ากันเถิด”
คนทั้งหลายหมุนกายเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่พำนักชั่วคราว จิ่นผิงแยกตัวไปต้มน้ำชงชาที่ครัวหลังเอง
เสิ่นเยี่ยนสวินทิ้งก้นลงบนเก้าอี้พนักโค้ง คว้าชามชาเงยคอกลืนลงไปเกินครึ่งชาม ครู่ใหญ่จึงกดเสียงต่ำเอ่ยขึ้น “อาถงเจ้าไม่เห็นกับตา สภาพหมู่บ้านหลายแห่งริมแม่น้ำนอกเมืองนั้น เลวร้ายกว่าที่พวกเราคาดไว้แต่ก่อนมากนัก”