ตอนที่ 132 ดวงจิตเร้นลับฝากฝังบุตร ร้องทุกข์ความคับแค้นอันลึกล้ำ

“ช้าหน่อย ๆ อย่าพากันเบียดเข้ามาข้างหน้า” ชิงไต้เอ่ยพลางยิ้ม ล่อหลอกพาเด็ก ๆ ที่รุมล้อมอยู่ให้ขยับไปด้านข้าง “วันนี้คุณหนูมาทำธุระสำคัญ พากันไปเล่นที่อื่นก่อน ประเดี๋ยวค่อยมาใหม่”

พวกเด็ก ๆ มีสีหน้าไม่ค่อยยอมอยูบ้าง ทว่าก็ยังคงเขย่งปลายเท้าแยกย้ายกันไป เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันหน้ากลับมามองอีก

ลู่ถงยืนตัวตรง ยกสายตาขึ้นกวาดมองไปรอบเรือน ใต้ชายคาทางเดินมีคนชราผู้หนึ่งนั่งอยู่ มือเท้าไม่รู้จะวางไว้ที่ใด ได้แต่ขยับมุมปากยิ้มให้นาง ในแววตามีแต่ความซาบซึ้งใจ