ตอนที่ 130 ยอมศิโรราบ

“เพียะ!”

เงาร่างสีชาดสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเผยเจิน ตวัดหลังมือตบฉาดลงบนใบหน้านักฆ่าผู้นั้นทันที ร่างนั้นลอยละลิ่วออกไปดั่งว่าวสายป่านขาด กระแทกลงบนพื้น กระอักโลหิตออกมาคำหนึ่ง ไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก

เผยเจินยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

สตรีผู้นั้นหันกายกลับมา รูปร่างหน้าตางดงามเฉิดฉายจนชวนสะกดสายตา นางสวมอาภรณ์แดงชาด เกศาดำขลับดั่งสายน้ำตก แววตาเต็มไปด้วยความดุดัน

“ตาเฒ่าหัวโบราณสมองทึบ!” หยวนหลัวถลึงตาใส่มัน “บอกให้เจ้าเพิ่มกำลังคน เจ้าก็ไม่ฟัง บอกแล้วว่าอย่าออกจากเมือง เจ้าก็ยังดึงดันจะวิ่งออกนอกเมือง รำคาญที่ชีวิตนี้นานเกินไปรึ”