ตอนที่ 127 ล้ำเส้น

นอกหน้าต่างลมกรรโชกฝนซัดกระหน่ำ เม็ดฝนสาดกระทบกระเบื้องชายคา เสียงดังอึกทึกจนลู่จิ่งเหิงกระสับกระส่ายหงุดหงิดใจ

เขากำหนังสือรายงานราชการฉบับนั้นแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ข้อความตอนหนึ่งในนั้นทิ่มแทงจนตาเขาปวดร้าว ลู่ถงคุณหนูใหญ่สายตรงแห่งจวนโหว แจกจ่ายสมุนไพรรักษาชาวบ้าน จัดการดูแลผู้ลี้ภัยในเหตุอุทกภัยอวิ๋นซี จนราษฎรในท้องถิ่นต่างพากันขนานนามนางว่าเป็นแม่พระผู้เมตตา เผยเจินขุนนางตรวจราชการยังเอ่ยปากชมเชยความมีเมตตาจิตของนางต่อหน้าธารกำนัล