ตอนที่ 88 เพื่อนร่วมทาง

ลู่จิ่งเหิงยืนนิ่งขึงอยู่กลางโถง ใบหน้าสลับสีเขียวสีขาวอย่างอับจน เจตจำนงเคียดแค้นในอกพลุ่งพล่านปั่นป่วน

นับแต่ฮูหยินเจียหนิงไท่ฮูหยินกลับสู่จวน เขาเคยถูกลงทัณฑ์ ทั้งยังถูกกักบริเวณในเรือน กาลก่อนเคยต้องซมซานอเนจอนาถถึงเพียงนี้เมื่อใดกัน นางซูก็ถูกคุมตัวไว้ ภายนอกแจ้งเพียงว่าพักฟื้น ซูอวิ๋นโหรวไปหาอยู่หลายครา แม้แต่ธรณีประตูก็มิอาจก้าวข้ามผ่าน

เขาคิดบัญชีแค้นนี้ทั้งหมดลงบนหัวของลู่ถง จึงเหลือบสายตาตวัดมองนางอย่างดุดันแวบหนึ่ง