กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่นานนัก อนุภรรยาหร่วนก็ถูกหญิงรับใช้สูงวัยสองคนคุมตัวเข้ามา พอนางก้าวข้ามธรณีประตู เหลือบไปเห็นตุ๊กตาเข็มในมือของลู่ถง ใบหน้าก็พลันซีดขาวราวกับกระดาษทันที
“ฮูหยิน…… ของสิ่งนั้น……”
เวินเสวี่ยอินยกมือขึ้นตบหน้านางฉาดหนึ่ง เสียงดัง “เพียะ” ก้องกังวานฟาดลงบนพวงแก้มของนาง
“นางหญิงใจอสรพิษ!” เวินเสวี่ยอินโกรธจนตัวสั่น “ข้าถามใจตัวเองว่าไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าอย่างอยุติธรรม เจ้าทำร้ายเขาเพราะอะไรกัน”
อนุภรรยาหร่วนใช้มือข้างหนึ่งกุมครึ่งใบหน้า น้ำตาไหลพรากลงมา “ฮูหยินโปรดพิจารณา ตัวข้าไม่ได้ทำจริง ๆ เจ้าค่ะ”