กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูอวิ๋นโหรวนั่งอยู่ในเก้าอี้นุ่ม หญิงรับใช้สูงวัยสามคนคอยติดตามอยู่ด้านข้าง สีหน้าซีดขาว หว่างคิ้วแฝงแววเหนื่อยล้า ชุนอู๋เดินตามอยู่ด้านหลังเก้าอี้นุ่ม มือขวาถูกพันผ้าไว้จนพองหนา ริมฝีปากซีดเผือดจนเป็นสีขาว ย่างก้าวก็ซวนเซไร้เรี่ยวแรง
หลังจากกลับเรือนเมื่อคืนวาน ซูอวิ๋นโหรวได้เชิญหัวหน้ากองมาตรวจดูจริง ทว่ายาผงธรรมดาสามัญ บาดแผลของชุนอู๋จึงปวดระบมตลอดทั้งคืน ที่ประหลาดยิ่งกว่านั้นคือนางรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีความเย็นเยียบแทรกซึมออกจากรอยต่อกระดูก ผิงไฟให้อบอุ่นอย่างไรก็ไม่หายหนาว หากแต่ไม่กล้าเอ่ยปากบอก ได้แต่กัดฟันฝืนทนติดตามมา