กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้องซู ขาของเจ้าหายดีเร็วนักนะ เจ้าทำอะไรกันน่ะ อย่ามาแตะต้องแอปริคอตแดงของข้า!”
เสียงทั้งร้อนรนทั้งโกรธเคืองของลู่จือโม่ลอยแว่วมา
สายตาของลู่ถงทอประกายลึกล้ำลงเล็กน้อย “ไปดูตรงนั้นกันเถอะ”
นางสาวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังป่าแอปริคอตแดง หลิงซวงกับจิ่นผิงรีบก้าวตามทันที เมื่อเดินผ่านป่าส้ม ป่าแอปริคอตแดงก็อยู่เบื้องหน้า ผลแอปริคอตแดงขนาดเท่าเล็บบรรทุกิ่งจนคดโค้ง สีสันสดใสเปล่งปลั่ง
ตรงลานว่างในป่า ซูอวิ๋นโหรวนั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่ที่มีหญิงรับใช้สูงวัยสามคนหามไว้ ขวางทางไปของลู่จือโม่พอดิบพอดี