กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่จือเวยรีบเอ่ยปาก “ท่านย่าโปรดวางใจเจ้าค่ะ ทัศนียภาพใกล้ ๆ คฤหาสน์ชนบทก็เพียงพอให้ชมแล้ว พวกเราไม่ไปไหนไกลหรอกเจ้าค่ะ”
ลู่จือฮุ่ยก้มหน้าไม่เอ่ยวาจา เพียงผงกศีรษะแผ่วเบา แววตาสะกดกลั้นความไม่สบายใจเอาไว้เสี้ยวหนึ่ง
ฮูหยินเจียหนิงยิ้มแล้ว “เพียงแต่บอกให้พวกเจ้าคอยระแวดระวังไว้บ้าง มีองครักษ์ติดตามไปด้วย ย่อมไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นหรอก”
ลู่จือโม่ดวงตาเป็นประกาย ก้าวขึ้นหน้าไปออดอ้อน “ท่านย่า หลานสาวอยากไปเด็ดแอปริคอตแดง จะได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าจะอยู่อย่างสงบเสงี่ยมแน่นอน จะไม่วิ่งเพ่นพ่านไปไหนไกลแม้แต่ก้าวเดียวเจ้าค่ะ!”