ตอนที่ 39 ตัดหน้าคว้าของ

มิต้องพินิจดูให้ละเอียด เพียงตะเข็บเย็บปักนี้ก็ล่วงรู้ได้ทันทีว่าเป็นฝีมือช่างฮวาผู้เลื่องชื่อตัดเย็บด้วยตนเอง

ฝีมือเย็บปักถึงเพียงนี้ ทั่วทั้งเมืองหลวงไม่อาจหาคนที่สองพบ

ซูอวิ๋นโหรวจับความลิงโลดในก้นบึ้งใจกดข่มลง เอ่ยปากน้ำเสียงนุ่มนวล “มือคู่นี้ของช่างฮวาผู้เลื่องชื่อช่างวิเศษราวกับมีญาณหยั่งรู้ ชุดนี้หากได้สวมขึ้นกาย คิมหันตฤดูปีนี้ภายในเมืองหลวงคงยากจะหาชุดที่สองมาเทียบเคียง” ช่างฮวาผู้เลื่องชื่อเพียงแย้มยิ้มมิได้รับคำ ยกมือหยิบอีกสองสามชุดที่เหลือออกมา

ชุดที่สองสีสันเจิดจรัสเข้มข้น เป็นเสื้อผ่าหน้าคู่สั้นสีชาดเข้มปักโบตั๋นทอง ด้านล่างเป็นกระโปรงเอวสูงตัวหนึ่ง