ตอนที่ 19 ตะเกียงเดียวดาย

จี้หยกขาวนวลชิ้นนี้ เดิมทีลู่ถงแอบมุดเข้าไปในห้องตำราของท่านพ่อวัยเยาว์แล้วรื้อค้นออกมา เพียงคิดว่าเป็นสมบัติเก่าของท่านย่า จึงนำมาถือเล่นอยู่หลายวัน

ต่อมาลู่จิ้งเหยียนเกิดโทสะอัสนีบาตเพราะเรื่องนี้ นางกลัวถูกลงโทษจึงมิกล้ายอมรับ ข้าวของจึงถูกเก็บซ่อนไว้ จนกระทั่งออกเดินทางครานี้จึงได้รื้อค้นออกมาอีกครา

เปลวเทียนสั่นไหว ทาบทับแสงเงาวูบวาบไม่คงที่ลงบนใบหน้าของไท่ฮูหยิน พริบตานางก็มีสีหน้าสงบราบเรียบดังเดิม เชิดคางไปทางตั่งปักฝั่งตรงข้าม “นั่งสิ ท่านพ่อของเจ้าสั่งให้เจ้ามาหรือ”

“เขาหาได้รับรู้แม้แต่น้อยไม่ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความคิดของข้าเองเจ้าค่ะ” ลู่ถงตอบอย่างฉะฉาน