กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รถม้าแล่นกุกกัก เดินทางต่อไปอีกเกือบสองชั่วยาม ลู่ถงเอนกายพิงผนังรถ ปิดตาสนิทตลอดเวลา
บอกไม่ถูกว่าฟ้าฝนจะแปรปรวนหรืออย่างไร เพิ่งย่างเข้าเดือนหก แดดก็อบอ้าวราวกับครอบไว้ด้วยหม้อต้มน้ำเดือด ชวนให้ผู้คนกระสับกระส่ายอย่างไร้สาเหตุ
หว่านชุ่ยคลี่ผ้าห่มผืนบางคลุมหัวเข่าให้นาง พลางกดเสียงต่ำเอ่ยถาม “คุณหนู เมื่อยล้าหรือไม่เจ้าคะ อยากจะหาสถานที่พักผ่อนสักหน่อยหรือไม่”
“ไม่ต้อง” ลู่ถงช้อนสายตามองออกไปด้านนอก “ยังเหลืออีกไกลเท่าใด”
“คนขับรถม้าบอกว่า ราวหนึ่งชั่วยามครึ่งก็จะถึงอารามชีอวิ๋นแล้วเจ้าค่ะ”