กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 119: เป็ดยางสีเหลืองวางบนหัว
เธอถอนหายใจอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะจ้องหน้าจออยู่นาน สุดท้ายกู้อิ้งซวงจึงพิมพ์ตอบ
ซวงซวงซวง: ได้เลย ถ้าคราวหลังอยากเล่นเกมก็ทักหาฉันได้นะ ฉันเล่นได้ทุกเกม แล้วก็เติมเงินให้ได้ด้วย ถ้าอยากได้อะไรบอกฉันได้เลย
อันลั่วตอบกลับมาแค่สี่คำ แต่กู้อิ้งซวงกลับต้องพิมพ์ตอบยาวเหยียด แค่นั้นเธอยังกลัวว่าอันลั่วจะคิดว่าเธอตอบแบบขอไปทีเกินไปด้วยซ้ำ
แย่แล้ว!
กู้อิ้งซวงนึกขึ้นได้ถึงคาแรกเตอร์ของตัวเอง คาแรกเตอร์นี้ไม่ควรเป็นเจีย...เจียซินหรอกเหรอ?
เจียซินไม่มีทางพูดอะไรแบบเมื่อกี้แน่
กู้อิ้งซวงคิดทบทวนอยู่หลายรอบ แล้วก็คิดว่าควรหาทางแก้ตัวสักหน่อยไหม
ไม่เอาๆ ตอนนี้จะแก้ตัวก็คงสายไปแล้ว กู้อิ้งซวงตัดสินใจว่าไว้ค่อยแก้ตัวทีหลังก็แล้วกัน