กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 113: ซูชิงอวี๋ผู้ได้เสื้อผ้ามา เวอร์ชันปลาอารมณ์ดี
“งั้นก็พาเสิ่นซีเหยียนกลับไปก่อน”
พอได้ยินแบบนั้น ใบหน้าน้อยๆ ที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขของเสิ่นซีเหยียนก็หุบลงทันที
เสิ่นจื่อรั่วลังเล เหมือนก่อนหน้านี้เธอจะรับปากอะไรบางอย่างไว้
“?”
อันลั่วไม่เข้าใจ การพาเสิ่นซีเหยียนกลับบ้านก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?
เสิ่นซีเหยียนรวบรวมความกล้า หันกลับมาสบตาอันลั่ว
“พี่เขย ฉันไม่กลับ”
“ทำไมล่ะ?”
อันลั่วถามอย่างใจเย็น เขาอยากฟังเหมือนกันว่าเพราะอะไรเสิ่นซีเหยียนถึงไม่ยอมกลับ