บทที่ 107: แค่กินข้าว ทำไมแม้แต่กระดาษเช็ดปากที่ผู้ชายใช้ก็ยังเอาไปประมูลบนแพลตฟอร์มมือสองได้?

บทที่ 107: แค่กินข้าว ทำไมแม้แต่กระดาษเช็ดปากที่ผู้ชายใช้ก็ยังเอาไปประมูลบนแพลตฟอร์มมือสองได้?

[P002] ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ เผลอแป๊บเดียวก็โดนหลอกเอาตัวไปแล้ว

[P003] บางครั้งแม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังไม่รู้เลยว่ามีผู้หญิงแอบ…กับตัวเองไปกี่คนแล้ว

[P004] “แกร๊ก”

[P005] ประตูห้องเปิดออก เสิ่นจื่อรั่วเดินออกมาด้วยสีหน้าดีใจ

[P006] เธอรับเงินมาห้าหมื่นหยวน เพราะไม่แน่ใจว่าเที่ยวห้างครั้งนี้อันลั่วจะใช้เงินไปเท่าไร

[P007] มีเงินห้าหมื่นหยวนติดตัวไว้ย่อมดีกว่า จะได้ไม่ต้องเจอเหตุการณ์น่าอายอย่างยอดเงินไม่พอจ่ายตอนอันลั่วเลือกของเสร็จ

[P008] อย่างน้อยก็มีเงินสำรองไว้แล้ว

[P009] พอเดินห้างเสร็จวันนี้ เธอจะคืนเงินที่เหลือทั้งหมดให้พี่ฟาง แล้วเริ่มเส้นทางใช้หนี้อันยาวนาน