กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 94: อวดเก่ง เริ่มจากแม่ตัวเอง
แม่อันเห็นเพียงแผ่นหลังของสองสาวที่รีบกลับบ้าน
“เอ๊ะ? พวกเธอเป็นอะไรกันน่ะ?”
อันลั่วตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“ผมกลัวแม่จะเหงา ก็เลยหาเพื่อนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่ไงครับ”
แม่อันมีเครื่องหมายคำถามเต็มหน้า กลัวเธอเหงาเนี่ยนะ?
“เดี๋ยวนะ ลูกซื้อบ้านกี่ตารางเมตรกันแน่?”
“ไปถึงแล้วแม่ก็รู้เองครับ” อันลั่วชอบทำให้คนลุ้นอยู่แล้ว ถ้าเขาผันตัวไปเขียนนิยาย รับรองว่าเป็นเซียนตัดจบแน่นอน
ชนิดที่ทำให้คนอ่านกระสับกระส่ายจนแทบนอนไม่หลับเลยทีเดียว…
“ยังไม่ยอมบอกอีกนะ เชอะ!”