บทที่ 23: แต่งงานแล้วลืมแม่

บทที่ 23: แต่งงานแล้วลืมแม่

ฟางหย่าชี้ไปที่ห้องนอนของตัวเองอย่างรู้กาลเทศะ เป็นเชิงบอกให้อันลั่วเข้าไปโทรศัพท์ข้างในได้

ห้องนอนย่อมมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าอยู่แล้ว

อันลั่วพยักหน้า ก่อนจะเข้าไปในห้องนอนของฟางหย่าแล้วรับสาย

ทันทีที่สายเชื่อมต่อ ภาพน้าหลินก็ปรากฏบนหน้าจอ เธอนั่งเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่ตรงขอบเตียง

ตอนนี้เธอสวมชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อน

ทั้งตัวให้ความรู้สึกเหมือนภรรยาสาวที่อยู่บ้านอย่างเต็มที่

“เสี่ยวลั่ว แม่ของนายรู้ไหมว่านายกำลังจะสร้างโรงงาน?”

หลินอวิ้นไม่ได้ถามเรื่องเงินของอันลั่วมาจากไหน

“แม่ยังไม่รู้ครับ ผมกลัวแม่จะเป็นห่วง ก็เลยไม่ได้บอก” อันลั่วตอบตามจริง