บทที่ 8: คนหนึ่งดีใจ คนหนึ่งกลุ้มใจ

บทที่ 8: คนหนึ่งดีใจ คนหนึ่งกลุ้มใจ

“ถ้านายเข้าใจแบบนี้ก็ดีแล้ว”

โดยรวมแล้ว อันลั่วค่อนข้างพอใจ ฟางหย่าเข้าใจสถานการณ์ได้ดีทีเดียว

“ฉันฉวยโอกาสจากสามีไปแล้ว ก็ต้องรับผิดชอบสิ”

อันลั่วไม่ได้ถือสาที่ฟางหย่าเปลี่ยนคำเรียกเอง ตอนนี้อารมณ์เขาก็ไม่เลว จึงไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องจุกจิกแค่นี้

“สามี เดี๋ยวฉันช่วยนายแต่งตัว”

ฟางหย่าดีใจอยู่ลึกๆ เมื่อครู่นี้เธอแค่อยากลองหยั่งเชิงปฏิกิริยาของอันลั่วดู

เยี่ยมเลย! ไม่คัดค้านก็เท่ากับยอมรับ ต่อไปเธอก็เรียกเขาแบบนี้ได้ทุกวันแล้ว