ตอนที่ 471 คลอดแล้ว

ตอนที่ 471 คลอดแล้ว

ประตูห้องผ่าตัดปิดลงดัง “กึก” ราวกับกั้นโลกสองใบออกจากกัน

ไฟผ่าตัดสว่างวาบจนสือเซี่ยเวียนหัวตาลาย

แพทย์วิสัญญีเข็มเดินเข้ามา สือเซี่ยเหลือบมองเข็มในมืออีกฝ่าย มันทั้งใหญ่และยาวเสียยิ่งกว่าแสงไฟผ่าตัดที่แยงตา จนเธอตาลายไปหมด

แพทย์วิสัญญีเข็มปลอบเธอเสียงเบา บอกให้ผ่อนคลายร่างกาย

ฝ่ามือของสือเซี่ยชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น ถึงอย่างนั้นก็ยังทำตามแพทย์วิสัญญีเข็ม หายใจเข้าออกและพยายามผ่อนคลาย

ความเจ็บแปลบแล่นวาบ สือเซี่ยกัดริมฝีปากล่างแน่น พยายามควบคุมลมหายใจที่เริ่มปั่นป่วน ไม่กล้าดิ้นหรือขยับแม้แต่นิดเดียว

เธอต้องรับผิดชอบต่อตัวเองและลูก ไม่อยากให้เกิดความผิดพลาด