กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 456 ภรรยา ฉันมารับเธอแล้ว
“ตายแล้ว นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันเห็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคล”
“ฉันจะไปเรียกลูก ๆ ที่บ้านมาดู ให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตา”
“ช่างโอ่อ่าจริง ๆ!”
ชาวบ้านมองรถจี๊ปสองคันนั้น ดวงตาแต่ละคู่เป็นประกาย
หมู่บ้านไว่ซานเต้ากัวมีจักรยานสักคันยังถือเป็นของล้ำค่า ใครขี่จักรยานผ่านมาก็ทำให้คนอิจฉาจะแย่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรถยนต์นั่งส่วนบุคคล
ตั้งแต่รถคันนี้เข้าหมู่บ้าน เด็ก ๆ และผู้ใหญ่หลายคนก็วิ่งตามรถไป เหมือนกลัวว่าถ้าพลาดไปแม้แต่นิดเดียวจะเสียเปรียบ
เด็ก ๆ ร้องตะโกน “รถยนต์! รถยนต์!”