กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 443 เรื่องน่ายินดี
ตอนแรกที่ได้ยินคำพูดของสือเซี่ย กู้เหย่ขมวดคิ้ว ตั้งใจจะโต้แย้งโดยไม่รู้ตัว
ตั้งแต่ลงชนบทมาจนถึงตอนนี้ เขาคลุกคลีอยู่กับมูลสัตว์มาตลอดเพื่อแลกคะแนนแรงงาน
ตอนเพิ่งเริ่มทำงานนี้ เขาปรับตัวไม่ได้อย่างมาก
กู้เหย่ไม่เคยลำบากกับชีวิตเท่าไรนัก เมื่อก่อนพ่อแม่เป็นนักวิจัยของสถาบันวิจัยในจิงซื่อ บ้านที่หน่วยงานจัดให้ล้วนมีชักโครก
ตั้งแต่เล็กจนโต ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของเขาก็มีเพียงตอนอดข้าวอยู่ที่โรงเรียนเพื่อเก็บเงินให้กู้เนี่ยน
เขากลั้นอาเจียนไม่อยู่ เพิ่งลงมือทำงานก็อาเจียนน้ำย่อยออกมาจนหมด