ตอนที่ 368 หวังให้มือของสือเซี่ยสัมผัสเขาอีกสักหน่อย

ตอนที่ 368 หวังให้มือของสือเซี่ยสัมผัสเขาอีกสักหน่อย

ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง

เหยียนลี่เฝ้าอยู่ใต้แสงไฟสลัว เคี่ยวสมุนไพรด้วยไฟอ่อนจนส่งเสียง “ปุด ๆ”

กลิ่นยาขมฝาดแผ่กระจายไปทั่วทุกมุมบ้าน แต่กลับทำให้เหยียนลี่รู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

เขามักหันใบหน้าไปด้านข้าง แล้วเผลอเหลือบมองเงาร่างที่กำลังตั้งใจอ่านหนังสืออยู่ข้างโต๊ะอาหารซึ่งอยู่ไม่ไกล

สือเซี่ยกำลังพลิกดูหนังสือฉบับหายากอย่างละเอียด เทียบกับแผนผังเส้นลมปราณและบันทึกที่จดไว้ตอนกลางวัน ค่อย ๆ เจาะลึกไปทีละรายละเอียด

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ยาก็เคี่ยวเสร็จและเย็นลงพอประมาณ เหยียนลี่จึงยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด