กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 344 ฉันอยากออกจากโรงพยาบาล กลับบ้านไปพักฟื้น
มือที่เหยียนลี่ใช้ประคองชามยากำแน่นขึ้นอีก ปลายนิ้วซีดขาวเล็กน้อย
ไม่ว่าเขาจะฟังคำพูดของสือเซี่ยยังไงก็รู้สึกบาดหู
แต่ลองคิดดูให้ละเอียด คำพูดของสือเซี่ยก็ไม่ได้ผิด
ในเมื่อเขาไม่มีความรู้สึกกับเธอ ถ้าเธอไม่ทำอะไรเกินเลย เขาก็ไม่มีเหตุผลจะกักตัวเธอไว้
อีกอย่าง ถ้าเธอไปดูตัวแล้วเจอคนที่ไม่เลวจริง ๆ พอถึงตอนนั้นเธอก็คงยอมตกลงหย่าร้าง
ไม่ใช่ตรงกับความตั้งใจที่เขาไม่อยากแต่งงานหรอกหรือ?
เขาไม่พอใจอะไร?
ทั้งที่แค่สูญเสียความทรงจำไปช่วงหนึ่ง แต่กลับรู้สึกว่าความคิดถูกบางอย่างลากจูงอย่างควบคุมไม่ได้