กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 330 เหยียนลี่จำสือเซี่ยไม่ได้
หลังล้างหน้าและสงบอารมณ์ลงบ้างแล้ว สือเซี่ยก็ไปหาเหยียนลี่
ในที่สุดเธอก็ได้เห็นชายที่เฝ้าคิดถึงมาหลายวันผ่านหน้าต่างห้องผู้ป่วยวิกฤต
เหยียนลี่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาลึกล้ำที่เคยเห็นเป็นประจำปิดสนิท
ใบหน้าหล่อเหลายังคงเดิม แต่ตอนนี้ซีดขาวจนแทบโปร่งแสง
สือเซี่ยจ้องมองเขาไม่กะพริบตา ไม่ยอมละสายตาแม้แต่วินาทีเดียว
ยิ่งมอง ลำคอของเธอก็ยิ่งตีบตัน
ชายร่างกายแข็งแรงที่ดูเหมือนไม่มีอะไรทำให้ล้มลงได้ กลับเปราะบางเหลือเกินในเวลานี้
ราวกับเพียงสายลมพัดผ่านก็อาจทำให้เขาหักลงได้
ดวงตาแดงก่ำชุ่มชื้นของสือเซี่ยสะท้อนอยู่บนหน้าต่างกระจก