กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 312 กู้หลิ่น: ฉันจะให้กู้เนี่ยนลงชนบท
สหายหญิงที่ยืนอยู่ตรงประตูจะเป็นใครไปได้ ถ้าไม่ใช่สือเซี่ย?
ปลายนิ้วของกู้หลิ่นสั่นวูบ สมุดประวัติผู้ป่วยในมือร่วงกระทบพื้นซีเมนต์ดังปัง แต่เขากลับไม่รู้สึกตัว
เขาไม่สนใจของที่ตกอยู่บนพื้น สายตาจับจ้องสือเซี่ยไม่วาง
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงอย่างแรงหลายครั้ง หมอกู้ผู้สุขุมมั่นคงอยู่เสมอ ตอนนี้กลับไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน
น้ำเสียงของเขาสั่นไหวอย่างยากจะสังเกต ซ่อนความระมัดระวังที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว “เซี่ย…เซี่ยเซี่ย? เธอมาที่นี่ได้ยังไง?”
เขาแอบกัดปลายลิ้น ความเจ็บแปลบคมชัดแผ่กระจายไปทันที
ไม่ใช่ความฝัน