กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 305 สือเซี่ย: กู้เหย่เป็นคนโง่
สือเซี่ยตั้งใจเรียนอย่างมาก จดจ่ออยู่กับหนังสืออย่างเต็มที่
อีกทั้งห้องสมุดก็ห้ามส่งเสียงดัง ต่อให้มีคนพูดกันก็ยังคุยกันเสียงเบามาก
สือเซี่ยจึงไม่ได้ยินว่าคนอื่นกำลังพูดอะไร
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร คอของเธอเริ่มปวดตื้อ ๆ เธอจึงเงยหน้าขึ้นมานวดคอที่เมื่อยล้า
ทันทีที่เธอเงยหน้า เพื่อนนักศึกษาที่ก่อนหน้านี้ต่างอ่านหนังสือและเรียนอยู่ก็พากันเงยหน้ามองเธอ
สายตาเหล่านั้นดูเหมือนแฝงความสงสัยและดูแคลน ทำให้สือเซี่ยงุนงง
ทั่วทั้งมหาวิทยาลัย นอกจากซือเสี่ยวหงกับเพื่อนร่วมห้องอีกสองคน และกู้เหย่แล้ว
เธอไม่เคยล่วงเกินใครเลย