กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 234 รางวัล
สือเซี่ยไม่กล้ามองสายตาดำมืดของเขาอีก จึงหันไปมองทางอื่น ทำเป็นฟังคำพูดของเขาไม่เข้าใจ
ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ แล้วจูบหน้าผากเธอ
“ไปเถอะ”
พูดจบก็จัดปกเสื้อที่ยุ่งเหยิงให้เธอ แล้วเช็ดคราบน้ำตาจากปฏิกิริยาของร่างกายบนแก้มเธอ
ในห้องนอนมืดสนิท บรรยากาศคลุมเครือยังไม่จางหาย อากาศราวกับยังอบอวลด้วยลมหายใจอุ่นร้อนของทั้งคู่
สือเซี่ยรอจนลมหายใจสงบลงแล้วจึงเปิดประตูออกไป ก่อนเข้าไปในห้องพร้อมเหยียนจิ่น
เมื่อเห็นโจทย์ที่เหยียนจิ่นถาม สือเซี่ยก็ยิ่งรู้สึกว่าน้องสาวคนนี้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนแรกโจทย์ที่เธอถามล้วนเป็นโจทย์พื้นฐาน แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าโจทย์เริ่มยากขึ้นทีละน้อย