กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 200 ต่อให้เธอคุกเข่าอ้อนวอน ฉันก็ไม่มีวันยอมรับ
“พาเธอไปด้วย?” กู้เจิ้นซานขึ้นเสียงดัง แม้ท่ามกลางความวุ่นวายในค่าย สือเซี่ยก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
น้ำเสียงของกู้เจิ้นซานเต็มไปด้วยความดูแคลนและเดือดดาล “เวลานี้ยังคิดถึงเธออีกหรือ? เธอเคยคิดถึงพวกเราบ้างไหม? ฉันกู้เจิ้นซานมีชีวิตมาสี่สิบกว่าปี เพิ่งเคยถูกคนหิ้วเข้าไปในฝ่ายรักษาความปลอดภัยเป็นครั้งแรก! ตอนนั้นเธอถูกลักพาตัวก็ยังไม่เป็นอะไร เห็นได้ว่าเป็นคนดวงแข็งรอดตาย ก็ปล่อยให้เธออยู่ในพื้นที่ประสบภัยตามยถากรรมไป!”
มุมปากของกู้เนี่ยนยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ สายตาเหลือบมองเงาร่างที่อยู่ไม่ไกลตลอดเวลา เธอพยายามข่มความอยากหัวเราะออกมา