กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 162 ภรรยา ฉันก็อยากกินด้วย
สือเซี่ยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น เดินตรงไปยังห้องพยาบาล
กู้หลิ่นมาอยู่ที่นี่คงกำลังรอกู้เนี่ยน เธอไม่อยากเข้าไปพัวพันกับพี่น้องสามคนนี้ให้ต้องซวย
ตอนสือเซี่ยกำลังจะเดินผ่านกู้หลิ่นไป เขาก็เรียกเธอไว้กะทันหัน “สหายสือเซี่ย รอก่อน”
เขายื่นกระดาษในมือให้เธอ “นี่คือจดหมายขอโทษที่ฉันเพิ่งเขียนเสร็จ ฉันผิดเอง ถ้าเธอเห็นว่าไม่มีอะไรต้องแก้ ตอนเที่ยงฉันจะขอโทษเธออย่างเป็นทางการผ่านการกระจายเสียง”
สือเซี่ยเหลือบมองกู้หลิ่น ก่อนรับจดหมายขอโทษจากเขามา
จดหมายค่อนข้างหนา สือเซี่ยพลิกดูคร่าว ๆ มีเกือบสามหน้า เขียนแน่นเต็มทุกหน้า
เธอกวาดตามองผ่าน ๆ แล้วส่งกระดาษคืน “ไม่มีอะไรต้องแก้”