กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 140 สือเซี่ย ทำไมถึงโกหกฉัน?
“ยังไงชายหญิงก็ต่างกัน ไม่งั้นผมคงวาดเหมือนขนาดนั้นไม่ได้ คุณว่าจริงไหม”
เห็นชายตรงหน้าสีหน้าชะงัก เขายิ่งได้ใจ “นอกจากไฝข้างรอยบุ๋มเอวด้านขวา ผมยังรู้ที่อื่นของเธอ...”
พูดแล้วเขามองซ้ายขวา ดึงภาพกระดาษปึกหนึ่งออกมาจากอก
คนในภาพเป็นคนเดียวกันทั้งหมด แต่เป็นท่าทางต่างกัน
“ไม่เชื่อก็ดู...”
ยังไม่ทันพูดจบ ภาพในมือก็ถูกกระชากไป ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
จากนั้นลมหมัดอันดุเดือดก็พัดมา โจวจี้หลี่รู้สึกเหมือนข้อต่อบนหน้าเคลื่อน พูดไม่ออกสักคำ
หมัดที่มีพลังกระหน่ำลงมาเหมือนสายฝน ทีละหมัดแล้วทีละหมัด