กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 123 สือเซี่ย คุณสงสารฉันเหรอ?
กู้หลิ่นโค้งคำนับลึก สีหน้าจริงจัง
“ขอโทษ สหายสือเซี่ย ผมขอโทษคุณอย่างจริงจัง ผมไม่ควรใส่ร้ายคุณทั้งที่ยังไม่ได้ทำความเข้าใจความจริงให้ชัดเจน ผมผิดเอง”
สือเซี่ยไม่พูดอะไร สายตาเนือย ๆ กวาดไปที่กู้เนี่ยนข้าง ๆ กระตุ้นอย่างเงียบ ๆ
แต่กู้เนี่ยนเพียงกอดแขนพี่ชายแน่น กัดริมฝีปากล่างไม่ออกเสียง
คนข้าง ๆ เร่ง “เร็วเข้า ถึงตาเธอขอโทษแล้ว”
กู้เนี่ยนก้มหน้าต่ำลงอีก “ฉัน ฉันวิ่ง 3 กิโลเมตรไปแล้ว...”
“หนึ่งก็คือหนึ่ง สองก็คือสอง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกับพี่ชายพลิกดำเป็นขาว เรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้ยังไง?”
จ้าวซิ่วหลิงช่วยพูดสมทบ
กู้หลิ่นมองท่าทางน่าสงสารของน้องสาว ยิ่งใจหาย