กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 103 “คุณคือผู้ชายคนใหม่ของฉัน……”
มือของเหยียนลี่ใหญ่ ผ้าผืนเล็ก ๆ นั้นอยู่ในกำมือเขา ช่างตัดกันชัดเจน
เขาไม่เคยแตะของส่วนตัวแบบนี้ มือที่ในสมรภูมิและภารกิจไม่เคยเสียจังหวะ กลับเกร็งขึ้นเล็ก ๆ สั่นโดยควบคุมไม่ได้
ผ้าในมือเหมือนมันฝรั่งร้อน จะวางไว้ในมือก็ไม่ใช่ จะใส่กลับกะละมังก็ไม่ใช่
เขาแช่เสื้อผ้าสองกะละมังสีเข้มสีอ่อนไปแล้ว ถ้าเหลือแค่เสื้อกล้ามตัวเล็กตัวนี้ไว้ก็ดูจงใจเกินไป
เขาซักเสื้อผ้าสองกะละมังนั้นให้สะอาดก่อน แล้วค่อยหยิบเสื้อกล้ามตัวเล็กขึ้นมาเป็นชิ้นสุดท้าย