ตอนที่ 047 คืนที่เลือดพล่าน

ตอนที่ 47 คืนที่เลือดพล่าน

หัวของสือเซี่ยปวดแทบจะแตกออก แต่สิ่งที่ทำให้นางทำอะไรไม่ถูกยิ่งกว่าคือความรู้สึกร้อนรุ่มทนไม่ได้ที่พลุ่งออกมาจากในร่างกาย

ในใจเหมือนมีรอยแยก อยากให้ใครสักคนกอดไว้แน่น ๆ เติมเต็มความว่างเปล่านั้น

สติค่อย ๆ เลือนราง เหงื่อไหลจากหน้าผากลงมาถึงขนตา รวมตัวเป็นหยดที่ขนตาแล้วหยุดลง วาววับราวกับเปล่งประกาย

“ทำไมสวยแบบนี้” ดวงตาของเหยียนหมิงที่เต็มไปด้วยราคะไล่มองไปทั่วตัวสือเซี่ย

โดยเฉพาะเมื่อมองไปที่ลำคอที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ กลืนน้ำลายอย่างละโมบ “ไม่คิดว่าจะได้ตัวเธอเร็วขนาดนี้ เหมือนฝันไปเลย”